در روزهای اخیر، موج تازهای از اعتراض کاربران پلتفرم خرید و فروش آنلاین طلای «میلی» درباره تأخیر در برداشت ریالی و طولانیشدن زمان تسویه شکل گرفته است؛ اعتراضهایی که اگرچه بهتنهایی اثباتکننده تخلف این پلتفرم نیست، اما تعدد آنها یک سؤال مهم را پیش روی مدیران میلی قرار میدهد: چرا برخی مشتریان برای دریافت پول خود باید روزها منتظر بمانند؟
به گزارش خبرنگار روزنو، بررسی گزارشها و نظرات منتشرشده نشان میدهد مسئله فقط به یک یا دو مشتری محدود نیست. کاربرانی با تاریخهای مختلف درخواست برداشت اعلام کردهاند که پس از گذشت چند روز همچنان وجه به حساب بانکی آنها منتقل نشده و برخی نیز از دشواری دریافت پاسخ روشن از بخش پشتیبانی گلایه دارند.
در یکی از موارد منتشرشده، کاربری اعلام کرده از ۲۱ شهریور درخواست برداشت داشته اما پس از گذشت حدود یک هفته همچنان پولی دریافت نکرده است. کاربر دیگری نیز از برداشت ۳۲ میلیون تومانی سخن گفته که پس از بیش از چهار روز تسویه نشده بود. گزارشهای تازهتر نیز حاکی از آن است که برخی درخواستهای ثبتشده در روزهای پایانی شهریور تا ابتدای مهر همچنان در وضعیت «در حال انجام» باقی ماندهاند.
۷۲ ساعت کاری هم تمام شد؛ پول کجاست؟
در توضیحات منتشرشده درباره فرآیند برداشت میلی، بازهای تا ۷۲ ساعت کاری برای تسویه عنوان شده است. با این حال، مسئله از جایی جدیتر میشود که برخی کاربران مدعیاند مدت انتظار آنها از همین بازه نیز عبور کرده است.
اگر این گزارشها صحیح باشند، سؤال روشن است: علت باقی ماندن درخواست برداشت برخی مشتریان برای بیش از زمان اعلامشده چیست؟
برای یک پلتفرم معاملات آنلاین طلا، سرعت خرید تنها بخشی از کیفیت خدمات است. معیار مهمتر زمانی مشخص میشود که مشتری تصمیم میگیرد دارایی خود را نقد کند و پولش را از پلتفرم خارج کند.
امکان خرید و فروش سریع در شرایطی که برداشت ریالی با تأخیر چندروزه مواجه شود، میتواند مفهوم «نقدشوندگی» دارایی کاربران را با پرسش مواجه کند.
پشتیبانیای که کاربران از آن ناراضیاند
بخش دیگری از اعتراضها متوجه پاسخگویی پشتیبانی میلی است.
برخی کاربران نوشتهاند برای دریافت پاسخ مدت زیادی منتظر ماندهاند و گروهی نیز مدعی شدهاند پاسخ روشنی درباره زمان دقیق واریز پول دریافت نکردهاند.
در چنین شرایطی، مشکل فقط تأخیر در پرداخت نیست؛ «نامعلوم بودن زمان پرداخت» میتواند نگرانی مشتری را چند برابر کند.
مشتریای که دهها میلیون تومان دارایی خود را فروخته، انتظار دارد بداند پول او دقیقاً در چه مرحلهای قرار دارد و چه زمانی به حساب بانکیاش منتقل خواهد شد.
عبارتهایی مانند «در حال بررسی» یا «در حال انجام»، اگر برای چندین روز بدون زمانبندی مشخص باقی بمانند، طبیعتاً نمیتوانند پاسخ قانعکنندهای برای صاحب پول باشند.
پاسخ میلی؛ تسویهها برقرار است
در مقابل این اعتراضها، میلی روایت متفاوتی ارائه کرده است.
این مجموعه در اطلاعرسانی رسمی خود تأکید کرده که دارایی کاربران دارای پشتوانه است و تأخیرهای مقطعی گذشته را ناشی از محدودیتهای درگاههای بانکی و سقف برداشت از بانک کارگشایی دانسته است.
میلی همچنین اعلام کرده تسویه کاربران در حال حاضر مطابق روال انجام میشود.
بنابراین نمیتوان صرفاً بر اساس شکایتهای منتشرشده نتیجه گرفت که میلی از پرداخت وجوه مشتریان خودداری میکند یا دارایی کاربران از بین رفته است.
اما این توضیح یک پرسش دیگر ایجاد میکند: اگر تسویهها بدون مشکل در جریان است، علت گزارشهای متعدد کاربرانی که از انتظار چندروزه برای دریافت وجه سخن میگویند چیست؟
پای اعتماد کاربران در میان است
پلتفرمهای آنلاین طلا بخش بزرگی از اعتبار خود را بر سه مؤلفه بنا کردهاند: وجود واقعی پشتوانه طلا، امکان فروش سریع و قابلیت برداشت وجه.
اگر مشتری بتواند طلا را در چند ثانیه بخرد و بفروشد اما هنگام خارج کردن پول خود با انتظار طولانی و پاسخ نامشخص مواجه شود، یکی از مهمترین پایههای اعتماد به چنین پلتفرمی آسیب میبیند.
موضوع زمانی حساستر میشود که میلی کاربران زیادی دارد و هرگونه اختلال در فرآیند برداشت میتواند نگرانی را به سرعت در شبکههای اجتماعی گسترش دهد.
میلی باید آمار بدهد
بهترین راه پایان دادن به این ابهامات، انتشار یک توضیح کلی دیگر نیست؛ انتشار آمار شفاف است.
میلی میتواند اعلام کند در روزهای اخیر چه تعداد درخواست برداشت ثبت شده، چند درصد آنها در کمتر از ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت تسویه شدهاند، چند درخواست بیش از ۷۲ ساعت معطل مانده و مجموع مبلغ درخواستهای تسویهنشده چقدر است.
همچنین باید روشن شود علت تأخیر درخواستهایی که از زمان اعلامشده عبور کردهاند چیست و چه زمانی تعیین تکلیف خواهند شد.
تا زمانی که چنین اطلاعاتی منتشر نشود، روایت رسمی «تسویه عادی» در کنار روایت مشتریانی قرار خواهد گرفت که میگویند روزهاست منتظر پول خود هستند.
و در بازار طلا، جایی که «نقدشوندگی» یکی از مهمترین دلایل ورود سرمایهگذار است، همین فاصله میان وعده تسویه و تجربه واقعی مشتری میتواند به مسئلهای بسیار بزرگتر از چند روز تأخیر تبدیل شود
