برترینها: زیردریاییهای هستهای آمریکا از مهمترین بخشهای قدرت نظامی این کشور به شمار میروند، اما در سالهای اخیر توسعه فناوریهای جدید، تهدیدهای تازهای را متوجه این ناوگان کرده است. از موشکهای ضدزیردریایی تا سامانههای پیشرفته ردیابی، چندین سلاح و فناوری وجود دارند که میتوانند توانایی پنهانکاری این غولهای زیرآبی را به چالش بکشند. گزارش «گجتنیوز» را میخوانید:
نیروی دریایی ایالات متحده از سال ۱۹۵۴ و با معرفی یواساس ناتیلوس، ناوگانی متشکل از بیش از ۷۰ زیردریایی هستهای فعال را اداره میکند. اگرچه تاکنون هیچ زیردریایی آمریکا بر اثر اقدام دشمن از بین نرفته است، اما چندین سلاح پیشرفته وجود دارند که پتانسیل غرق کردن یک زیردریایی هستهای آمریکایی را دارند و شناخت آنها حیاتی است.
اژدرهای سنگین و پیشرفته
اژدرهای سنگین و پیشرفته، مانند پوزیدون 2M39 روسیه که یک وسیله زیرآبی بدون سرنشین با قابلیت حمل کلاهک هستهای یا متعارف است، تهدید جدی برای زیردریاییهای هستهای آمریکا محسوب میشوند. چین نیز با اژدر سنگین Yu-10 و اژدر ضد زیردریایی Yu-6 خود که با سرعت و سیستمهای ردیابی پیشرفته عمل میکنند، میتواند زیردریاییهای آمریکایی را هدف قرار دهد. روسیه نیز اژدرهای Futlyar یا Fizik-2 را برای این منظور در اختیار دارد.
موشکها و راکتهای ضد زیردریایی
موشکها و راکتهای ضد زیردریایی پس از جنگ جهانی دوم پیشرفت کردهاند و از خطرناکترین سلاحها هستند. این سلاحها از لانچرهای عمودی شلیک شده و پس از رسیدن به نزدیکی هدف به یک اژدر تبدیل میشوند. روسیه از راکت Otvet مدل ۹۱R/۹۱RT با برد ۲۵ تا ۳۱ مایل برای هدف قرار دادن زیردریاییها در عمق پریسکوپی یا سطح استفاده میکند. چین نیز موشک Yu-8 را دارد که اژدر را تا ۱۹ مایل حمل کرده و با سرعت ۰٫۹۵ ماخ (۷۲۹ مایل بر ساعت) به نزدیکی هدف میرساند تا اژدر آن را در فاصله ۱٫۵ مایلی شکار کند.
موشکها و بمبهای هستهای
سلاحهای هستهای، از جمله اژدرهای هستهای، پس از جنگ جهانی دوم برای مقابله با زیردریاییها توسعه یافتند، هرچند از سال ۱۹۴۵ در نبرد استفاده نشدهاند. بقای زیردریایی در حمله هستهای به عواملی چون فاصله از انفجار و وضعیت (سطح یا غوطهور) بستگی دارد. زیردریاییهای سطحی در شعاع انفجار نابود میشوند. اما زیردریاییهای غوطهور میتوانند با صعود به عمق پریسکوپی و دور شدن سریع، شانس بقا داشته باشند؛ غوص عمیقتر بهدلیل فشار انفجار خطرناک است. حتی یک سلاح هستهای ۱-کیلوتنی قادر به غرق کردن زیردریاییهای هستهای آمریکا در منطقه انفجار است و روسیه و چین ذخایر عظیمی از این سلاحها دارند.
خرجهای عمقی (Depth Charges)
خرجهای عمقی، که در جنگ جهانی دوم استفاده میشدند، اکنون تکامل یافته و پیشرفتهتر شدهاند. روسیه از دهه ۱۹۶۰ سیستم راکت انداز خرج عمقی RBU-6000 Smerch-2 را به کار میگیرد که راکتهای خرج عمقی با کلاهک ۵۵ پوندی شلیک میکند؛ مهمات جدیدتر آن قابلیت نفوذ به بدنه زیردریایی هستهای را دارند. چین نیز خرجهای عمقی خودهدایتشونده را از هواپیماهای Y-8Q/KQ-200 پرتاب میکند. این سلاحها ارزانقیمت هستند و میتوانند زیردریاییها را در سطح یا عمق پریسکوپی هدف قرار دهند. با وجود کلاهکهای کوچکتر، پرتاب همزمان چندین خرج عمقی، تهدیدی جدی برای زیردریاییهای هستهای آمریکا ایجاد میکند.
مینهای دریایی هوشمند
مینهای دریایی مدرن، دارای سیستمهای هوشمند برای شناسایی و حمله به شناورها، تهدیدی جدی برای زیردریاییها هستند. روسیه و چین از انواع این مینها استفاده میکنند، اما مینهای دریایی هستهای پتانسیل خاصی برای غرق کردن زیردریاییهای هستهای آمریکا دارند. این مینها بهطور خاص برای انهدام زیردریاییها طراحی شدهاند. با اعتقاد به اینکه کره شمالی نیز روی این فناوری کار میکند، تحلیلها نشان میدهند که یک مین هستهای دریایی میتواند زیردریایی را از فاصله ۱٫۲۴ مایلی (۲ کیلومتری) منهدم کند.
